EVA WAS EERST The Lunar X Prize

 

 

The Lunar X Prize

 

 

In 2007 kondigde Peter H Diamandis aan dat hij een space race ging organiseren. Hij vond dat de overheid te lang draalde met haar ruimteplannen. Zijn initiatief mondde uit in de Lunar X Prize. Dertig miljoen dollar zal toekomen aan de eerste die met privégeld een vehikel kan laten landen op de maan. Het toestel moet na de landing ook nog kunnen rijden en haarscherpe foto's nemen. Het moet dus om een 'zachte landing' gaan.

 

Ondertussen (begin 2011) zijn er al een paar tientallen deelnemers ingeschreven.

 

Vragen die zich ook hier opdringen: Is het dan zo makkelijk om een voertuig op de maan te laten landen? Zoveel deelnemers? En dat voor een prijs die relatief gezien niets voorstelt?

 

De argusogen van de overheid worden alsmaar groter. In die mate dat ze haar voorzorgen aan het nemen is. Zo heeft ze al een vinger in de pap over waar de landing precies moet plaatsvinden. Of beter gezegd: waar ze niet mag plaatsvinden. Verder begint NASA zich al te mengen in het debat over de rechten op eventueel fotomateriaal. De 'NASA manager voor commerciële maanprojecten' -wat is dat voor een titel?- heeft al verkondigd dat er richtlijnen op komst zijn. Het hoeft dan ook geen betoog dat we het woord privé-initiatief maar beter met een korreltje zout nemen.

 

Mensen laten landen op de maan en er opnieuw van laten opstijgen, is evenwel nog niet hetzelfde als het laten neerkomen van een voertuig met een camera aan boord. Dat beseffen we natuurlijk. Maar we beseffen ook dat men de mogelijkheden die supermachten ter beschikking staan in geen geval kan vergelijken met deze van de bewuste privé initiatieven.

Volgende Tip: als u op het gewone internetpijltje 'vorige pagina' klikt, komt u op de juiste plaats in het overzicht terecht in plaats van bovenaan.